Widzisz wypadek. Zatrzymujesz się. Patrzysz.
I w głowie pojawia się myśl: czy ja w ogóle powinienem?

To nie widok krwi nas blokuje.
Nie złamania i urazy.
Nie uciskanie klatki piersiowej.

Blokuje nas… własna decyzja.

⁉️ „A co, jeśli zrobię coś nie tak?”
⁉️ „Przecież nie jestem medykiem…”
⁉️ „Na pewno ktoś już zadzwonił.”
⁉️ „Nie moja sprawa, lepiej się nie wtrącać…”
⁉️ „Ktoś inny na pewno zareaguje…”

I tak mija czas.
Sekundy. Potem minuty.
A w pierwszej pomocy to właśnie one są najcenniejszą walutą.

Prawda jest brutalnie prosta:
największym błędem jest… nie zrobić nic.

Bo:
➡️ Niedoskonały ucisk ratuje bardziej niż perfekcyjna bezczynność.
➡️ Telefon po pomoc wykonany nawet przez 10 osób jest lepszy niż niewykonany przez nikogo.
➡️ Próba jest zawsze lepsza niż wspomnienie, że odwróciło się wzrok.

Odwaga w pierwszej pomocy to po prostu… działanie.

A Ty – wiesz, co zrobić, gdy ktoś obok naprawdę będzie liczył właśnie na Ciebie?